:: เจ้าหญิงดอกไม้กับเจ้าชายเสียงดนตรี ::

จะให้ฉันทำอย่างไร
ฉันก็ไม่อาจที่จะลืมคุณได้
คุณเจ้าของรอยยิ้มของฉัน

ฉันไม่ได้อยากจำ
แต่เหมือนฉัยิ่งพยายามที่จะลืมคุณมากเท่าไหร่
กลับทำให้ฉันคิดถึงคุณมากขึ้นเท่านั้น


ทั้งๆ ที่มันเป็นช่วงเวลาสั้นๆ
แต่ทำไมฉันจึงฝังใจกับความรู้สึกเหล่านั้นได้มากมายเหลือเกิน


ทุกครั้งที่ฉันกลับมาที่บันทึกเหล่านี้
มันยิ่งตอกย้ำให้ฉันคิดถึงคุณ
คิดถึง...จนกระทั่งรู้สึกเจ็บปวด



ฉันไม่อาจที่จะเขียนมันได้ต่อไปอีก
ฉันอยากเก็บมันไว้เป็นความทรงจำ
เก็บไว้เป็นเรื่องราวที่ดี
ที่ครั้งนึง...ฉันก็เคยได้รับสิ่งดีๆจากคุณ

บางเวลา ในวันเหงา ๆ
ฉันจะกลับมานั่งอ่านมันเสมอ
มันจะทำให้วันเหงา ๆ ของฉันเป็นวันที่มีความสุข
เพียงแค่ได้นั่งคิดถึงเรื่องราวดีๆ เหล่านั้น
แม้ว่าตอนนี้...คุณจะจากฉันไปแล้วก็ตาม



ขอบคุณนะคะ...สำหรับทุกคน ทุกกำลังใจ
ที่คอยแวะเวียนมาอยู่เสมอ ทำให้บ้านหลังนี้ไม่เวียบเหงา
ทำให้ฉันรู้สึกดีๆ เมื่อเข้ามาทุกครั้ง
ขอบคุณจริงๆ ค่ะ...ถ้าว่างๆ จะแวะไปเยี่ยมบ้านทุกคนนะคะ
โชคดีค่ะ

edit @ 28 Nov 2007 01:33:00 by ::: ยัยแสนงอน :::