:: เจ้าหญิงดอกไม้กับเจ้าชายเสียงดนตรี ::

เฮ้อ หวานจริงจริ๊ง บล็อกนี้

เมื่อกี๊ไปอธิษฐานขอให้ได้เซ๊ยมซีเลขอะไรเหรอคะ อย่าบอกว่าเลขท้าย 2 ตัวนะ 5555

ผู้หญิงแบบคุณนี่หายากแฮะ

ซึ้งดีจัง

อู้ฮู้.. หวานสมกับเป็นเจ้าหญิงดอกไม้เลยจ๊ะ

ดีใจจังยายแสนงอนของพี่พลอยจ๋ากลับมาแล้ว กลับมาครั้งนี้ไม่เศร้าแถมยังหวานซะกว่าเก่าอีกอักโข ดีใจจ๊ะที่เห็นน้องมีความสุขและยิ้มได้กับจังหวะของความรัก พี่พลอยจ๋าจะตามมาทยอยไล่อ่านเอนทรี่ๆเก่าๆ ของแสนงอนเนาะ..

แบบว่าอยากทำความรู้จักกับน้องเขย เอ๊ย..เจ้าชายเสียงดนตรี กิกิ

ขอถาม 2 คำถาม บังคับว่าต้องตอบนะค่ะ
--- คุณเจ้าชายเสียงดนตรีนี้..เป็นเจ้าชายที่สถาปนาขึ้นมาใหม่หรือเปล่าค่ะ หรือว่าเป็นองค์รัชทายาทคนเดิมแต่เลื่อนฐานนันดรศักดิ์
--- ยานแสนงอน กลายเป็น เจ้าหญิงดอกไม้ไปแล้ว จะเลิก"แสนงอน" หรือยังจ๊ะ..

จะรอคำตอบด้วยความกระวีกระวาด..จุ๊ฟๆ มิสยู จ้า

ใบไม้รูปหัวใจ *


น่ารักกกกกกกกกกกกกกก

เวลาคิดถึงใครสักคน
สุขและเหงาไปพร้อม ๆ กัน

บลอคน่ามาก ๆ



ข้อความในโปสการ์ด อ่านแล้วชาวยิ้ม เหมือนคำแนะนำ จากบางคน ที่บอกให้ลองแวะมา



ซึ้งค่ะ

อ่านแร้วน่ารักอ่าอิจฉาคนมีความรักอิอิ

บล๊อกสวย..
ใจคนเขียนก็สวยด้วย
อ่านแล้วชื่นใจกับความรักจริงๆค่ะ

รูปสวย

ถ้อยคำหวาน

เพลงเพราะ

โอวววว.......

ยิ้มได้แต่เช้าเลยจ้า ---

ปล. พี่มี กกน 20 ตัว ต้องติดสัญญาณหมดเลยป่าว??

หวานมากๆๆๆๆ

ความห่างไกล

ทำให้ใจเราได้คิดถึงกัน รู้สึกดีจังเลย คับ

แวะมาทักทายวันดี ๆ วันวาเลนไทน์ค่ะ

มีความสุขกับรักตรงหน้านะคะ

เจ้าของรอยยิ้มนั้งคงปลื้มใจเป็นอย่างยิ่งแน่ๆ

1 พฤษภาคม 2008, 11:43 น.
ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...
อ่านแล้ว อย่าหยุด กรุณาอ่านต่อ เพราะคุนได้โดนคำสาปนี้ไปแล้ว.... อ่านต่อเลย
เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับเด็กคนนึงในเทศบาล.ท่าเรือ เด็กคนนี้ชื่อนิ้งเป็นเด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ สาม วันนั้นเป็นวันสอบซ่อม นิ้งได้มาที่ รร เพื่อที่จะสอบซ่อม ระหว่างที่รอเพื่อน ๆ อยู่นั้น นิ้ง ก้อเหลือบไปเห็นสิ่ง ๆ หนี่ง เขาเดินเข้ไปใกล้ ๆ กับสิ่ง ๆ นั้น มันคือกล่องใส่กระดาษกล่องหนึ่ง นิ้งนั้นไม่รู้ว่าในนั้นมีอะไร แต่เขาก้อได้เก็บกล่องนั้นไป หลังจากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อกลับบ้านทันที พวกเขาอยากรู้ว่าในกล่องนั้นมีอะไรซ่อนอยู่ ตกกลางคืนนิ้งและเพื่อน ๆ ก้อไปสนาม เดะเล่นและเปิดกล่อง ๆ นั้น ข้างในกล่องมีกระดาษสีดำเขียนอยู่หนึ่งแผ่น ในกระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า * สวัสดี เราชื่อ"เปลวเทียน"เป็นเด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด ข่มขืนและค่าหมกอยู่ในป่าแห่งหนี่ง ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มีแม้แต่เสียงหายใจของมนุษย์ เราพยายามร้องให้คนมาช่วยแต่ก้อไม่มีคายมา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน จะมีใครมาอยู่เป็นเพื่อนเราบ้างไหม ถ้าเทอไม่อยากให้เราลากเทอมาอยู่เป็นเพื่อนกันเรา จากนี้ไปเป็นเวลา 7 ชั่วโมง ขอให้เทอก็อปข้อความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่ออะไรก้อได้ เป็นจำนวน 10 coppy แต่ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7 ชั่วโมงนี้ฉันจะไปตามเทอมอยู่เป็นเพื่อน * หลังจากที่นิ้งได้อ่านนั้น เอก้อไม่เชื่อ และคิดว่ามีคนมาแกล้งเป็นเพียงแค่เรื่องไร้สาระ และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้งและเพื่อน ๆ ก้อตาย โดยที่ไม่มีสาเหตุ ***********************************- เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง จนถึงขณะนี้ หมอและตำรวจยังไม่สามารถรู้ได้ว่า เด็กเหล่านั้นตายได้เช่นไร __________ ตอนนี้พวกเทอได้อ่านกระทู้นี้ ก้อคงได้รับผลกระทบเหมือนกันหมด นั่นคือ เทอจะต้อง copy ข้อความนี้เป็นจำนวน 10 copy แต่ถ้าเทอไม่ทำตามที่เด็กคนนั้นขอ เทอจะต้องไปอยู่เป็นเพื่อกับเด็กคนนั้น อีก 7 ชั่วโมงให้หลัง ขอให้พวกเทอทุกคนโชคดี
(ปล ห้ามส่งมายังคนเดิมที่ส่งมาอีก ไม่งั้นจะรับโทษฐานคืน ตาย!!!!!)ต.ท่าเรือ อ.ท่าเรือ จ.อยุธยา